Leven onder een open hemel: deel heel je leven met God

GKv Middelharnis https://gkvmiddelharnis.nl

Geliefde gemeente van onze Here Jezus Christus,

We zijn echte ‘doe-het-zelvers’. We hebben de regie graag in eigen handen. Dat is iets heel moois. Belangrijk ook. Dat je als mens vrij bent om jezelf te zijn, om jezelf te ontwikkelen, om je weg te vinden. Van jongs af aan is dit de beweging die kinderen maken: van totaal afhankelijk naar steeds meer onafhankelijk.  ‘Zelf doen’ is over het algemeen één van de eerste dingen die peuters leren zeggen. Onze jongens vinden het bij tijd en wijle prachtig om ook een stofzuiger te bedienen, met het minikeukentje te spelen en met hamers rond te lopen.

Prachtig toch? Heel nodig ook om te blijven erkennen dat je als mens een bepaalde zelfstandigheid hebt, een eigenheid die erkend wordt. Er is niets dodelijker als je in een keurslijf wordt gegoten waarin jij geen recht van spreken hebt. Monddood gemaakt worden, geen creatieve inbreng mogen hebben, op elke fout worden afgetikt: verschrikkelijk. Nee een goede dosis doe-het-zelf is niet verkeerd.

Al kan je ook teveel de regie in eigen handen willen hebben. Soms lijken we meer op de doe-het-zelver a la help, mijn man is klusser. Misschien kent u het programma nog van TV. Mannen die dachten dat ze best zelf een oud krot konden renoveren, maar niet inzagen welke puinhoop ze ervan maakten. Vloeren op de eerste verdieping zijn gewoon niet aangelegd, een tuinslang als douche  — want drie maanden geleden zou de douche klaar zijn dus zo lang hoefde je niet zo te douchen — koken op een campingkookstel want de keuken was wat later opgeleverd.

Hilarisch, als je er niet in woont tenminste. Meestal zijn het de vrouwen die alarm slaan: zo gaat het niet langer. En het kost de programmamaker meestal de nodige moeite om deze mannen wakker te schudden. Om ze de nood te doen inzien. Sommige mannen blijven tot het einde toe overtuigd van hun eigen kwaliteiten, maar anderen gaan zien dat het zo niet verder gaat en komen verder met behulp van het klusteam.

Zo moet volgens mij God ook denken als hij ons ziet leven. Help mijn mensen zijn klussers. Herken je het volgende? Dat gebed vaak het sluitstuk is van je leven? Dat je er zo makkelijk niet mee begint of eindigt? Dat je zolang je nog het gevoel hebt dat je het leven zelf aankan zonder God toe kan, en dat je gaat bidden wanneer de nood stijgt? ‘Nood leert bidden’ luidt een gezegde. We lopen ontelbaar lang met de ziel onder de arm. Ik herken het in mijn eigen leven. Wat leven we vaak op eigen kracht, maar om met Psalm 32 te spreken: het verteert ons van binnen.

Niets maakt ons zo alleen dan onze geheimen.

Dat geldt ook voor onze zonden.  We sluiten ons vaak op in ons eigen universum maar beseffen niet hoe alleen we daarmee zijn. We doppen onze eigen boontjes en privacy is heilig. We bemoeien ons niet met elkaars leven, het wordt bijna als liefdeloos ervaren als je dat wel doet. Waar men vroeger doorsloeg in bemoeizucht met als klapstuk de deksel op je neus wanneer je iets verkeerd deed, lijkt nu soms het andere uiterste zichtbaar: ‘ik bepaal zelf wel hoe ik leef. Wie denk je dat je bent door wat van mijn leven te vinden?’ Zo’n levenshouding werkt onverschilligheid in de hand. Op den duur kan het je niet meer schelen wat een ander overkomt en doet. De doe-het-zelver-mentaliteit is van de weeromstuit verworden tot: ‘doe-het-zélf-lekker!’ Alles moet vooral leuk blijven, maar de diepe nood waaronder we vaak gebukt gaan, blijft onder de radar van ons eigen huis.

Ik noem het geestelijke beunhazerij. Beunhazerij betekent in het strafrecht: een beroep uitoefenen waartoe je niet bevoegd bent. Wij zijn geestelijke beunhazen waar wij voor God spelen in ons eigen leven. We leven ons leven en de Expert, onze hemelse Vader, is de laatste die van ons hoort. Ik noemde al ons zwakke gebedsleven,  maar je kan jezelf op allerlei manieren ontdekken aan deze geestelijke beunhazerij.  Soms lijkt het erop dat als het in ons leven te druk is de kerkdienst het eerste aan de beurt is om te schrappen. Een zwakke kerkgang legt soms bloot dat we graag zelf willen oplossen hoe we moeten leven. Eerst even weer rust inbouwen dan weer een keer naar de kerk. En ik vraag me af, wat hebben wij nodig om te ontdekken dat die doe-het-zelf-mentaliteit ons uiteindelijk zal opbreken? Bij ons is er geen RTL4 die met camera’s onze neuzen in HD-kleuren-TV  op de feiten drukt. We zitten middenin de waas, de mist, de krampachtige doe-het-zelf-want-anders-mentaliteit.

Als je onze levensloop vergelijkt met dat van een hardloper dan is het alsof we onszelf helemaal stuk rennen, na een poos rennen tot de conclusie komen dat het niet verder gaat, en dan tot onszelf zeggen: over 5 kilometer is er een bankje, daar kan ik rusten. Zo rennen we door op eigen kracht en beloven onszelf in de vakantie, in het weekend, of na dit project rustig aan te doen, te bouwen aan onze relatie, meer ruimte te maken voor God. Terwijl het meest genadige is om bij buiten adem eerst maar eens te stoppen of te wandelen. In het hier en nu op de pauzeknop van je bestaan te drukken. Iemand zei:

Als jij het te druk hebt voor God, dan heb jij het jezelf drukker gemaakt dan God je geeft te doen.

En dat brengt me dan bij de tekst:

We leven onder een open hemel

Jakobus 5:13 NBV

Als een van u het moeilijk heeft, laat hij bidden; is hij vrolijk, laat hij een loflied zingen.

We lezen een gebod, maar in het gebod schuilt een diepe belofte. Er is iemand die van jou wil weten. Er is iemand die begaan is met je bestaan. Hij deelt in je vreugde en in je verdriet, in je moeiten en zorgen.  En die iemand is niet zomaar iemand, het is jouw Schepper die het goede met jou voorheeft. We lazen net al dat Hij voor eeuwig zal gedenken het verbond dat Hij met duizenden geslachten heeft gesloten. Wij geloven in de God van het verbond. Dat is een duur woord voor: God verbindt zich aan mensen met liefde en trouw. Op dit moment leef jij onder een open hemel. Op dit moment. Hoe je hier ook zit, of je nu gelooft of niet. Je leeft onder een open hemel: God kijkt naar je om en heet jou welkom. Een open hemel: zelfs je grootste weerstand of barricade kan de hemel niet sluiten!

Heel de Bijbel staat er vol mee dat de hemel open is: Christus leert ons bidden tot Onze Vader die in de hemelen zijt. Paulus zegt dat God zo graag wil dat wij Hem als Vader aanroepen dat Hij het ons zelfs op ons hart drukt door zijn eigen Geest:

Romeinen 8:15 NBV

U hebt de Geest niet ontvangen om opnieuw als slaven in angst te leven, u hebt de Geest ontvangen om Gods kinderen te zijn, en om hem te kunnen aanroepen met ‘Abba, Vader’.

Deze Vader mogen wij zonder angst en voorbehoud aanroepen:

Matteüs 7:7 NBV

Vraag en er zal je gegeven worden, zoek en je zult vinden, klop en er zal voor je worden opengedaan.

Spreuken 18:10 NBV

De naam van de heer is een sterke toren, de rechtvaardige snelt erheen, en is veilig.

In God vinden we een schuilplaats, en daarom vinden we in Hem grote vreugde:

Psalmen 50:15 NBV

Roep mij te hulp in tijden van nood, ik zal je redden, en je zult mij eren.’

Joël 2:32 NBV

Dan zal ieder die de naam van de heer aanroept ontkomen: op de Sion, in Jeruzalem, is een toevlucht te vinden, zoals de heer heeft beloofd; ieder die hij roept zal worden gered.

Ja God hoort ons nog eerder dan wij erom vragen:

Jesaja 65:24 NBV

Ik zal hun antwoorden nog voor ze mij roepen, ik zal hen verhoren terwijl ze nog spreken.

en God helpt ons bidden als ons de woorden ontbreken om de moeiten en de zorgen te verwoorden:

Romeinen 8:26 NBV

De Geest helpt ons in onze zwakheid; wij weten immers niet wat we in ons gebed tegen God moeten zeggen, maar de Geest zelf pleit voor ons met woordloze zuchten.

Dit is het evangelie dat God met jou is. Het wordt ons zo vaak verzekerd, door zoveel mensen die namens God mochten spreken dat er geen twijfel nodig is. Daarom zegt Calvijn:

Kortom, omdat we zoveel uitnodigingen gekregen hebben, mogen we weten dat die voldoende reden zijn om verhoord te worden. Want onze gebeden zijn niet gebaseerd op iets dat we zelf verdiend hebben. Hun waarde en onze hoop dat we krijgen waarom we vragen, zijn gefundeerd in Gods beloften.

We leven onder een open hemel. Wat een belofte. Het is Gods antwoord voor alle geestelijke beunhazen hier. Het is de diepste verlorenheid van onze zonde: we staan er alleen voor, en we willen het nog ook. Die verloren mensen is God komen opzoeken. Deze God staat als de vader in de gelijkenis van de verloren zoon op de uitkijk, wachtend tot Hij zijn liefde kan geven. Deze God zond zijn eigen Zoon die tot ons roept:

Matteüs 11:28 NBV

Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven.

De hemel is open, maar is de deur van ons hart ook geopend? Of ben je nog zelf aan het timmeren aan je hart. En probeer je je schuldgevoelens te overwinnen door hard te werken of door jezelf te rechtvaardigen voor je daden. Houd je je schaamte onder de pet, door je groot te houden of ben je veroordelend naar anderen. Drukt angst je juist van God weg en vlucht je weg in weet ik niet wat. Boks je tegen je onmacht door het bouwen van een groot fort. Bouw je nog een groter waterbassin om de tranen zelf op te kunnen vangen.

Weet dan dat de Here alleen blijvende rust geeft. Rust die je ontvangt als je je leven met Hem deelt:

  • Door vandaag je zonden te belijden zonder de angst voor het oordeel. God heeft zijn Zoon gezonden om je vrij te spreken en Hij belooft je door zijn Geest te herstellen zodat je meer en meer op God zelf mag lijken.
  • Door vandaag je schaamte voor Hem bloot te leggen, zonder dat je erom uitgelachen wordt of bespot. Hij wijst de weg van waarheid waarin je frank en vrij met opgeheven hoofd mag leven.
  • Door vandaag je onmacht te erkennen: Heer ik ben niet in staat het hart van mijn eigen kinderen te veranderen, laat staan dat ik mijn eigen hart kan veranderen. En in zwakheid zul je sterk worden zodat dan de Here Jezus kan bouwen.
  • Door vandaag je verdriet te omarmen, want God droogt al onze tranen in de belofte dat Hij bezig is alles nieuw te maken.

Lieve beunhazen. Laten we luisteren naar de Expert van het leven. Dat is Jezus Christus. Jezus verzekert jou dat Hij de weg, de waarheid en het leven is. Bij Hem vindt jouw leven rust. Zwak worden bij Hem, zal je sterken om in dit leven vooruit te komen. Het is voelt tegenstrijdig en ons hart vecht ertegen, maar het is bevrijdend. Bij Jezus laat je de krampachtige doe-het-zelf-modus los. In Jezus zie je de Vader die ons leven overziet en beloofd heeft te voltooien wat hij begonnen is. Je kan vandaag al beginnen door alles wat er op je hart ligt voor de troon van de genadige te leggen.

Vandaag vieren we dankzondag. Dankdag is vieren dat we leven onder een open hemel. Dankdag is bovenal danken om wie God zelf is. We kunnen danken voor alles wat Hij ons geeft, oog krijgen daarvoor is oog krijgen voor zijn zorg. De goede oogst, de goede resultaten, de werken van onze handen, je mag ervoor danken. Niemand minder dan God heeft recht op onze dank. Maar zomaar lijkt het dan dat we alleen maar dankbaar kunnen zijn als het goed gaat met ons. Als er wat te danken valt. Maar dankbaarheid is dat je leeft onder een open hemel! Dankbaar genieten van Gods zorg.

Dankdag is vieren wat God ons geeft, maar geloof me, de grootste dank en eer die je God kan bewijzen is door te schuilen bij Hem!

Amen